tsipouraki-tsipouro-ouzo

Σε πολλούς καταναλωτές υπάρχει μια σύγχυση. Δεν μπορούν να διακρίνουν το ούζο από το τσίπουρο. Κι αυτό γιατί και στα δύο (τουλάχιστον στην Θεσσαλία και Μακεδονία ) υπάρχει ο γλυκάνισος. Η ομοιότητα των προϊόντων για το κοινό προκύπτει από το θόλωμα που εμφανίζεται κατά την αραίωση των δύο ποτών με νερό και πάγο. Επιπλέον έχουν γειτονική γεύση καθώς και συνοδεύονται από τα ίδια εδέσματα και μεζεδάκια. Στην πραγματικότητα έχουμε να κάνουμε με δύο εντελώς διαφορετικά προϊόντα. Τα στοιχεία που τα διαφοροποιούν βρίσκονται στον τρόπο παραγωγής καθώς και στην σύστασή τους.

Τσίπουρο

Η κύρια διαφορά του τσίπουρου από το ούζο είναι ότι το μεν τσίπουρο έχει ως πρώτη ύλη τα υπολείμματα της οινοποίησης, δηλαδή τα τσάμπουρα, τις ρώγες, τις φλούδες των σταφυλιών τα οποία ζυμώνονται σε χαμηλές θερμοκρασίες και αποδίδουν τα αρώματα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των σταφυλιών, ενώ είναι δυνατόν να προστεθούν και ελαφριά αρώματα καρπών ή μυρωδικών ενώ η απόσταξη μπορεί να πραγματοποιηθεί 1-2 ή ακόμα και 3 φορές, ανάλογα με τον χαρακτήρα του αποστάγματος.

Τσίπουρο, ρακή ή τσικουδιά είναι το ένα και το αυτό. Οι διαφορές στην ονομασία προέρχονται από την ντοπιολαλιά: ρακή από το αρχαίο «ραξ-ραγός» ή ρώγα, τσικουδιά από τα «τσίκουδα» ή αλλιώς τα τσάμπουρα τα υπολείμματα δηλαδή από το πάτημα των σταφυλιών.

Όπως και να έχει, πρόκειται για το ίδιο απόσταγμα που πίνετε σκέτο, σε χαμηλή θερμοκρασία γύρω στους 10 βαθμούς, κρύο από το ψυγείο ή με την προσθήκη πάγου. Συνοδεύει όλο το μενού των Ελληνικών μεζέδων και μπορούμε να το βρούμε συνήθως σε δύο εκδοχές : με γλυκάνισο ή χωρίς. Από εκεί και πέρα ξεκινά η φαντασία των ανά την Ελλάδα πανάξιων αποσταγματοποιών που δημιουργούν κάθε εποχή νέες γεύσεις, αρώματα, εμπειρίες.

tsipouraki-tsipouro-ouzo

Ούζο

Το  ούζο από την άλλη πλευρά είναι η πρόσμειξη καθαρής αλκοόλης γεωργικής προελεύσεως με μια μεγάλη ποικιλία από αρωματικά, μπαχαρικά, φρούτα, καρπούς ή φυτά. Η αλκοόλη γεωργικής προελεύσεως συνήθως παράγεται από τα αποσταγματοποιεία και λαμβάνεται με απόσταξη ύστερα από αλκοολική ζύμωση ζαχαρούχων και αμυλούχων γεωργικών προϊόντων.

Ως πρώτη ύλη χρησιμοποιούνται διάφορες γλυκαντικές ύλες όπως η μελάσα, τα χαρούπια, τα σύκα, τα δαμάσκηνα καθώς και το κρασί, από το οποίο λαμβάνεται με κλασματική απόσταξη. Στην συνέχεια η καθαρή αυτή αλκοόλη χρησιμοποιείται για την παραγωγή του ούζου.

Το ούζο, σε αντίθεση με το τσίπουρο, είναι συνήθως μόνο σε μικρό ποσοστό προϊόν απόσταξης σταφυλιών. Παράγεται από αναγνωρισμένους και ελεγχόμενους ποτοποιούς με καθαρή αλκοόλη 96% vol γεωργικής προέλευσης και γλυκάνισο ή καθαρή ανηθόλη.

Σύμφωνα με την νομοθεσία πρέπει τουλάχιστον το 20% να προέρχεται από την επαναπόσταξη αλκοόλης από σταφύλια . Ωστόσο τα τελευταία χρόνια έχει προκύψει μία premium κατηγορία ούζων που είναι προϊόντα 100% απόσταξης από σταφύλια.

Το ούζο προέκυψε σαν ανάγκη των βιοτεχνών ποτοποιών να καλύψουν την μεγάλη ζήτηση σε τσίπουρο στη περίοδο του μεσοπολέμου που και η παραγωγή σταφυλιών είχε μειωθεί ( πόλεμοι, φυλλοξήρα) .

Παρά τις αλλαγές που έχουν επέλθει στην ελληνική κοινωνία το ούζο και το τσίπουρο εξακολουθούν να παραμένουν προϊόντα που διατηρούν το λαϊκό τους προφίλ.

Το ούζο, το τσίπουρο και η τσικουδιά, αλλά και η κυπριακή Ζιβανία είναι προστατευόμενα προϊόντα εντός της ΕΕ, αλλά και έναντι των τρίτων χωρών, σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών Γεωργίας της ΕΕ.

tsipouraki-tsipouro-ouzo

 

Ποιο είναι πιο δυνατό;

Οι αλκοολικοί βαθμοί του τσίπουρου συνήθως είναι υψηλότεροι από αυτούς του ούζου, οπότε το τσίπουρο μπορεί να θεωρηθεί πιο «δυνατό». Από την άλλη μεριά, όμως, το ούζο έχει τη φήμη ότι «χτυπάει στο κεφάλι». Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο ποτά είναι εξαιρετικά αλκοολούχα και μπορούν εύκολα να προκαλέσουν μέθη.

Πάντως, η φήμη που συνοδεύει το ούζο έχει αποδοθεί σε διάφορους λόγους, όπως στη ζάχαρη που μπορεί να περιέχεται στο «απλό» ούζο – ο συνδυασμός ζάχαρης και αλκοόλης προκαλεί γρηγορότερα μέθη. Ακόμη, εκτιμάται ότι ο πονοκέφαλος μπορεί να οφείλεται στα συναπόστακτα (ή ζυμέλαια, όπως η μεθανόλη) που μπορεί να περιέχει η αλκοόλη που προμηθεύονται οι αποσταγματοποιοί.

Τέλος, ο πονοκέφαλος έχει αποδοθεί και στο ότι τα «απλά» ούζα δεν είναι εξ ολοκλήρου προϊόν απόσταξης, αλλά ανάμειξης συστατικών.

 

Διάφορα tips

Το ούζο ανήκει στην ομάδα αποσταγμάτων με βάση το γλυκάνισο. Τα εκχυλίσματα με γλυκάνισο χρησιμοποιούνταν αρχικά για την αντιμετώπιση του στομαχόπονου και των κυκλοφορικών προβλημάτων.

 

Σε κάθε γνήσιο προϊόν που περιέχει γλυκάνισο, δημιουργείται γαλάκτωμα(ασπρίζει) όταν προστεθεί νερό. Αυτό συμβαίνει διότι τα αιθέρια έλαια των βοτάνων που χρησιμοποιούνται είναι αδιάλυτα στο νερό. Το αιθέριο έλαιο του γλυκάνισου είναι η «ανηθόλη».

 

Θα ήταν προτιμότερο να αποφεύγετε τη χρήση πάγου στο ούζο, διότι ο πάγος δεσμεύει μεγάλο μέρος των αρωματικών χαρακτηριστικών.

 

Σε αντίθεση με το ούζο, το τσίπουρο (χωρίς γλυκάνισο) μπορεί να καταναλωθεί και μετά το γεύμα, ως χωνευτικό.

 

Τσίπουρο, ρακή και τσικουδιά παράγονται όλα με απόσταξη της φλούδας του σταφυλιού. Παραδοσιακά στη χωρική παραγωγή, το τσίπουρο παράγονταν με διπλή απόσταξη ενώ η τσικουδιά και η ρακή με μονή απόσταξη.

 

Ένα ποτηράκι τσίπουρο περιέχει 150 – 180 θερμίδες αντίστοιχα το ούζο περιέχει 120 -150 θερμίδες ( αναλόγως με την περιεκτικότητα της ζάχαρης) και τους αλκοολικούς τους βαθμούς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here